Human uptime
Een blog schrijven over onze Serious About Health-week blijkt lastiger dan gedacht. Je schiet namelijk zó in de “kijk ons eens goed bezig zijn”-stand. Terwijl dat niet het echte verhaal is.
Deze week is niet ontstaan omdat we een wellness-badge willen verdienen. Hij komt uit iets heel simpels: we willen het als werkgever goed doen voor onze mensen. Zodat ze vitaal blijven, fit zijn, en vooral: lekker in hun vel zitten. Klinkt misschien een tikje soft. Maar wij vinden het juist nuchter. De wereld is soms al ingewikkeld genoeg dan mag werk ook een plek zijn waar het goed gaat met je.
En nee: dat doen we niet door met het vingertje te wijzen of iedereen “even gezond” te maken. Ons team is behoorlijk autonoom. Dus ons uitgangspunt is: faciliteren in plaats van pushen. Slimme opties neerzetten, ruimte maken in werktijd, drempels verlagen… en dan laten we mensen zélf kiezen wat bij ze past
We hebben bovendien al een fijne basis: een leuke club mensen, veel sporters, en collega’s die bewust bezig zijn met gezondheid. Tegelijk zien we ook wat je in IT bijna standaard tegenkomt: drukke hoofden, stresspieken, focus die versnippert, slaap die soms matig is, en gewoontes die op korte termijn lekker voelen maar niet per se energie opleveren. En eerlijk: dat is menselijk. Iedereen heeft fases waarin de bank aantrekkelijker is dan de gym, en “iets lekkers” makkelijk voor handen is.
Wat hebben we gedaan
Een week in het teken van gezondheid dus maar wel op z’n Rootnets: simpel, toegankelijk en als een soort proefkeuken. Niet één “juiste manier”, wél de kans om een paar dingen te proberen en zelf te voelen: wat werkt voor mij, en waar wil ik meer van? Gezondheid betekent bij ons niet alleen “sporten en sla”. We pakken ’m breed: fysiek, mentaal, sociaal én emotioneel. Elke dag startten we met een korte update: wat staat er op de planning, en één kleine nudge. Een nudge is eigenlijk een subtiel zetje in de goede richting, een slimme reminder of mini-aanpassing waardoor de gezonde keuze nét iets makkelijker wordt.
Maandag trapten we af met voeding: brainfood, extra fruit en groentesapjes.
Dinsdag was voor sommigen licht buiten de comfortzone met een workshop mindful werken. En ’s middags: stoelmassages. Want veel zitten is niet per se goed voor je nek en schouders.
Woensdag gingen we samen naar de gym (Boksfabriek). Daarnaast startten de eerste PMO-afspraken: het Preventief Medisch Onderzoek, een soort APK voor jezelf. Daarbij check je fysieke punten zoals bloeddruk, cholesterol en gewicht, én mentale thema’s zoals stress en werkdruk. Deelname was vrijwillig, resultaten zijn anoniem, en iedereen kreeg een persoonlijk adviesgesprek: maatwerk dus, geen “one-size-fits-all”.
Donderdag doken we opnieuw in voeding, maar nu praktisch: hoe voorkom je energiedips overdag? Wat helpt als je veel sport? Wanneer heeft suppletie zin en welke dan?
Vrijdag sluiten we af met nog een goede stoelmassage. Geen grote finale met confetti. Gewoon: nog één keer extra aandacht voor de mens achter het scherm.
Wat levert het op?
Geld uitgeven is het makkelijke deel. Met mijn HR-bril is het verleidelijk om te zeggen: “goed zijn voor je mensen is belangrijk en het verdient zich terug.” En eerlijk: daar geloof ik ook echt in. Maar onder die businesscase zit een fundamentelere vraag die je als werkgever niet kunt outsourcen naar een Excel: wie wil je zijn als werkgever?
De gesprekken die ik daarover met Colin (onze CEO) heb gevoerd, maken één ding steeds duidelijker: bij Rootnet zit “het goed willen doen” niet in een campagne, maar in het DNA. Geen verkooptruc. Geen marketingverhaal. Gewoon hoe ze al jaren werken. Dat we het nu breder en zichtbaarder aanpakken met zo’n week is leuk maar het verandert niets aan de basis die er al staat: we zien mensen. We vragen hoe het gaat. En er is oprechte aandacht voor elkaar.
Natuurlijk hopen we dat zo’n week extra beweging zet. Dat het ons psychologisch contract met de club versterkt. Dat collega’s ontdekken: er is meer mogelijk dan je denkt, en kleine aanpassingen kunnen al verschil maken. Niet omdat het “moet”, maar omdat je er als mens beter van wordt. Op het werk en juist ook daarbuiten. En ja, uiteindelijk is er óók een nuchtere afdronk: investeren in mensen betekent vaak minder investeren in gedoe. Minder verzuim. Minder verloop. Minder kosten door vervanging. Minder “aanwezig maar eigenlijk al uitgelogd”-energie. Dat is niet altijd strak te kwantificeren, maar het effect is er.
Wat het daarnaast extra oplevert, the side effects
Wat mij deze week echt opviel: veel collega’s probeerden dingen die nét buiten hun comfortzone liggen.
Een stoelmassage is spannend, maar wordt toch gedaan.
Een PMO? Nog nooit gedaan, “gaaf, dat wil ik proberen.”
Mindful werken met een druk hoofd? Lastig, maar toch meedoen.
Ik vond het oprecht gaaf om te zien hoeveel mensen die stretch maakten. En het zet mij aan het denken over mijn eigen comfortzone: waar stretch ik mezelf eigenlijk? De groei zit ‘m vaak juist in dingen die je niet direct ziet of kunt meten. In proberen, vernieuwen en experimenteren met nieuw gedrag. Daarom heb ik ook besloten mijn eigen drempel aan te kijken: binnenkort ga ik, ondanks mijn hoogtevrees, een keer met de collega’s mee boulderen.
En los van de activiteiten leverde deze week ook mooie, verbindende gesprekken op. Waarom is gezondheid belangrijk voor je? En wat maakt dat je er wél of juist níet scherp op bent? Dat soort vragen openden gesprekken die normaal niet zomaar ontstaan. Al met al is het een week waar we veel hebben geleerd en inzichten hebben opgedaan. Met veel nieuwe kennis op zak gaan we komende jaar verder aan de slag met het thema.
Playbook
Als je dit ook in jouw IT-team wil doen, leen dan gerust ons playbook. Het werkt het best als je het in werktijd organiseert, makkelijk, afhaken kan altijd. Houd het klein en praktisch zorg dat leads meedoen, want cultuur is gedrag in actie. Zet privacy op 1, zeker bij een PMO: resultaten blijven van de medewerker.
En misschien de belangrijkste: pak door na die week door 1 of 2 vaste gewoontes te kiezen die blijven hangen. Dat is hoe het van “leuk initiatief” verandert in “zo werken we hier”.
